İBRAHİM SADRİ "GÖZYAŞI KUŞLARI" ( 17 AĞUSTOS )

Youtube kanalımıza abone olmayı unutmayalım : https://www.youtube.com/user/marmaramuzik

"MARMARA MÜZİK" SOSYAL MEDYA HESAPLARI :

Web Site : http://www.marmaramuzik.com
Youtube : https://www.youtube.com/user/marmaramuzik
Facebook : https://www.facebook.com/MarmaraMuzik
İnstagram : https://www.instagram.com/marmaramusic

17 AĞUSTOS ALBÜMÜ PLAYLİST : https://www.youtube.com/playlist?list=PL3zmZehhKFxgBR396J6JrKGSq-1xYeqt3

GÖZYAŞI KUŞLARI

Duvarda bir gün sallandı acıyla
Bir çığlık gibi koparıldı takvimlerden 17 Ağustos
Yerin yüreğine inmişti gök
Gece yıldızlarını toprağa itiyordu
Gözyaşı kuşları o geceye açılan ellerden topluyordu son duaları
Sesi titriyordu sokak lambalarının
Banklarda aşıklar yağmalanıyordu
Ve papatyalar şimşek gibi çakılıyordu gecenin içine
Ağaçların dudaklarından dökülmeye başlamıştı birdenbire
Feryat meyveleri

Bir çınar devrilmezdi hani kim demiş
Öyle bir devrildi ki bir çınar,öyle bir yere vurdu ki saçlarını
Öyle bir söküldü ki toprağın başından
Ve öyle bir saplandı ki bir babanın sırtına
Kucağında evladının ölümü yeşeriyordu
Koca bir çınar devrildiyse bir ölüm başlamıştır

Vitrinlerin en arkalarında uyuyakalan yadigar tabaklar
Paramparça bir gecenin içinde dağılmaya başlamışlardı artık
Sarsılarak uyanmış annelerin boş kucaklarına
Duvarların en ağır parçaları vurmaya başlamıştı
Taşlar her bir bağırın ortasına basılmak için yağıyordu sanki

Yağmuru ve serçeleri gösteren pencerelerden
Acıya ve çığlığa bakılıyordu o gece
Kapılar sarsılıyordu içerde kaybolan yüzlerin son seslerinden
Vazolar geldikleri yere gönderiyorlardı çiçeklerini yere düşürerek
Saçları gürültüyle kopan kızların aynaya bakacakları günler
Yerle bir olmuştu
Babalarına terlik taşıdıkları ellerine duvarlar indiğinde
Bir bohça alev alıyorlardı çeyizlerine
Cayır cayır tükeniyordu güzellikleri,eriyip gidiyorlardı
Taşların dudaklarında

Evini yere düşen perdelerden bulabilmişse bir baba
Bir ölüm başlamıştır
Merdiven taşlarını eline alıp yıkıntılar arasında çocuğunun
Ayak izlerini arıyorsa ve yığılmışsa bir deprem gibi tanıyamadığı
Acının ortasına
Bir ölüm başlamıştır

Duvar kenarında yatarken sırtını yerin dibine dayamışsa bir anne
İyi ki kızımı gündesinde uyuttum diye sevinmeye başlamışsa
Bir ölüm başlamıştır

Kahvaltı sofrasına konacak ekmeğin üzerinde kuşlar ağlıyorsa
Sofra bezlerinin altında taş kesilmiş genç yüzlerin
Son ölüm lokmaları duruyorsa
Yerin gömleğini yırtıyorsa Züleyha feryatları
Bir ölüm başlamıştır
Daha dün burasıydı misafir odası
Daha dün burasıydı kardeşini bakkala yolladığı yaramazlık kapısı
Daha dün burasıydı annesinden özür dilediği çocuk odası
Düşmekten korkardı,gözlerine karanlığı göstermekten korkardı
Herkesin bir anda kopardığı feryattan korkardı
Yüzünün taşa basan öksüzlüğünden korkardı
Yıkılmış seslerin son şarkısından
Atmayan bir kalbin üzerinde elini gezdirip ağlamaktan korkardı
Sözünü ve yüzünü bir anda ölümün kestiği günlerin içinde
kaybolmaktan,açılmayan kapılara saatlerce ağlamaktan korkardı
Babasıyla aynı yaşta bir kız çocuğunun ölümünü görmekten korkardı
Bir koca çınarın devrilişine şahit olduktan sonra
Yaşamaktan da korkmaya başlamıştı
Koca bir çınar devrildi
Bir ölüm başladı toprağın şakaklarında
Bir ölüm başladı

ALBÜM : 17 AĞUSTOS

#ibrahimsadri
#17ağustos
#gözyaşıkuşları
#marmaramüzik
#şiir